Dag lieve allemaal …

R: Ha Marije! Nou, dit is ‘m dan he? De laatste chat van #dncp …

M: Ja, ik heb er net een wijntje bij opengetrokken. Liederlijke ‘last post’ wordt dit :) Ik vind het wel bijzonder hoor, dat we bedacht hebben dat het klaar is met “de nieuwe”. En we weer gewoon “ouwe” commprofs worden, heel ervaren en zo, haha!

R: Haha! Proost, partner! O nee, ex-partner. O nee, natuurlijk niet! Want we blijven samen dingen doen, dat is veel te gek. We hebben samen zoveel geleerd. Maar nu tijd voor iets anders inderdaad.

M: Zo is het. Knuppels in hoenderhokken zijn maar zo lang effectief, en hoewel we het laatste jaar minder ‘angry young women’ en meer ‘onderzoekers van de nieuwe vakrichting’ zijn geweest: het is tijd om deze deur dicht te doen zodat er elders weer ramen open kunnen! Deze post is dus een afscheid van #dncp, maar niet van elkaar, noch van de mensen met wie we de afgelopen jaren zo veel leuks en moois gedaan hebben.

Weet je de eerste keer nog dat wij elkaar ontmoetten, en ook de keer daarna, dat we al snel bedachten: zullen we dit maar eens gaan opschrijven?

R: Ja, we zijn elkaar ongeveer in de armen gevallen met dezelfde frustraties. Ontzettend boos waren we toen eigenlijk. Dat is nu helemaal weg. Althans bij mij. We zien nu juist heel veel beweging en ontwikkeling in ons vak en we hebben heel veel mensen leren kennen die ons inspireren. Maar het mooiste is eigenlijk dat we onszelf ontzettend hebben uitgedaagd om een paar stappen verder te denken.

M: Een bijzonder moment vond ik het toen we na een tijdje samen bloggen, erachter kwamen dat we een andere vorm nodig hadden om effectiever te zijn. We maakten eerst echt samen artikeltjes, en toen daar een tijdje de klad in kwam, hebben we de dialoog/chat-vorm uitgedacht. Omdat we erachter kwamen dat we zulke verschillende invalshoeken hebben, dat het goed is om die eerst ‘openlijk’ met elkaar te laten botsen, voor er iets gemeenschappelijks kon ontstaan. Vanaf dat moment is het gaan vliegen en kwam bijvoorbeeld ook dat waanzinnig coole interview in Communicatie Magazine. Voor mij heeft dat betekend dat ik nog meer dan daarvoor alert ben op ‘congruente vormen’ in communicatie. Als daar iets niet helemaal klopt, dan werkt het minder goed. Zo heb ik dus niet alleen op de inhoud, maar ook in de vorm veel geëxperimenteerd met je, en dat heeft dus ook in de ‘vormentaal’ veel opgeleverd! Nog los dus van de inhoudelijke aanscherping die we volgens mij op elkaar hadden.

R: Vind je eigenlijk dat we nog een echte inhoudelijke afronding moeten doen? Zo van: wat heeft al dat gepraat over #dncp nu opgeleverd voor het vak of onze vakgenoten?

M: Dat moeten mensen alleereerst maar eens zelf bedenken, haha! Maar het is best leuk om te kijken welke belangrijke of mooie inzichten wij hebben opgeduikeld door de gesprekken op dncp.nl, met elkaar en met vakgenoten. Ik trap af:

  • De communicatieafdeling met strakke functieprofielen heeft zijn langste tijd gehad
  • Het gaat om interne communicatie
  • Luisteren alleen is alleen maar nóg vervelender voor mensen van buiten de organisatie als het niet leidt tot anders handelen
  • Een taak van de commprof van nu is: netwerkdesign

Jij?

R: Ik heb het gevoel dat ik nu über-intelligente dingen moet gaan roepen, daar blokkeer ik een beetje op ;-)

M: Nee joh, dat hebben we de afgelopen jaren al gedaan. Nu mogen we gewoon een beetje terugkijken.

R: Ik sluit me allereerst volledig aan bij jouw rijtje. En ik kijk natuurlijk vooral vanuit de invalshoek van online communicatie. En in de gekte van digitalisering, robotisering en big data, zie ik steeds duidelijker dat Communicatie de functie heeft om de menselijke maat te bewaken. En dus continu de organisatie en de buitenwereld met elkaar confronteert. Door die confrontatie dingen in beweging brengt. En bijdraagt aan een lerende organisatie. En dat daarom #dncp niet zozeer een nieuw rijtje vaardigheden of functieprofiel is, maar meer een bepaald type professional. Nieuwsgierig, bewust op zoek naar waar het schuurt, maar continu in dialoog. Voor mij komt heel veel samen in het hoofdstuk dat we schreven voor het boek van David Kok: Van monitoren naar anders handelen.

M: Ik zit ook even te grasduinen in onze chats. Dit was bijvoorbeeld een artikeltje uit het begin: over ontspannen online gesprekken over beleid. Ik zie daar al veel in van wat we later zijn gaan verkennen rond de luisterende en handelende organisatie.

Weet je, Renaat, ik denk dat we best kunnen kijken wat er inhoudelijk allemaal over tafel ging. Van ons whitepaper over luisteren, bijvoorbeeld, en de verhalen op het event in het najaar. Maar wat de bottom line is: als je dan iets zou moeten opsteken van #dncp, dan is het vooral dat er zo veel te leren en verkennen is in ons vak. Dat we, zeker bij de overheid, op een moment beland zijn dat we de verantwoordelijkheid krijgen om de netwerkende samenleving en de belangrijke, stabiele waarden in publieke organisaties en instituties, met elkaar in samenhang moeten proberen te gaan brengen. Dat gaat over nieuwe vormen, nieuwe manieren van informatie delen, nieuwe rolopvattingen (niet alleen van de comprof, maar ook van bestuurders en politici en ambtenaren) en dat is, in feite, het zoeken naar een nieuw frame van waaruit de overheid moet werken. Dat alles is gebakken van communicatie. En ik voorzie dus echt een heel zinvolle en spannende toekomst voor mensen die die relatie tussen de samenleving en de overheid keer op keer willen helpen leggen.

R: Jemig, dat heb je mooi gezegd! Dat is het hè, wat die publieke sector zo waanzinnig interessant maakt. De overheid is van ons en is er voor ons. Tegelijkertijd is het zo geïnstitutionaliseerd geraakt dat de afstand soms mijlenver lijkt. Communicatieprofessionals leveren dagelijks en direct een belangrijke bijdrage aan het overbruggen van die afstand. Een mooiere opdracht kun je eigenlijk niet wensen, lijkt me.

R: Goh… dit was ‘m dan he?

M: Ik denk het wel…

Wauw…

R: He shit, wat nu? …

M: Oh, ik verwacht binnenkort een mail van je, over die waanzinnig leuke en mooie en zinvolle kans die we krijgen om met de poten in de klei te stappen bij het tot leven wekken van onze ideeën bij een prachtige organisatie!

R: Ja, dat is gaaf he? Zo’n cadeautje bij ons ‘afscheid’. Wat natuurlijk helemaal geen afscheid is. Want voor alle duidelijkheid, lieve #dncp-volgers, jullie mogen ons nog steeds uitnodigen om samen met jullie na te denken over nieuwe vormen van communicatie en wat dat betekent voor je team of afdeling. En waar moeten we jou vooral voor bellen, Marije?

M: Mijn nadruk ligt de komende tijd op netwerkdesign: hoe je als overheidsorganisatie bouwt aan democratische (!) manieren om in netwerken dingen tot stand te brengen. Véél communicatievragen daarbij, maar vooral met een duidelijke link naar organisatie- en bestuursvragen.

R: Dat is super en sluit zo aan op de behoefte die er nu is! Ik focus me weer vooral op online overheidscommunicatie. In de nabije toekomst zie ik vijf specialisaties voor (online) communicatieprofessionals en ik merk dat dit bijzonder aanslaat. Ik ga daar nu bij een paar organisaties mee aan de slag. En de rol van communitymanager sluit natuurlijk weer nauw aan bij dat netwerk-design. Zo is het cirkeltje weer rond en vinden we elkaar weer ;-)

M: Ja, en nu is het wel een fotomoment.

Schermafbeelding 2015-02-17 om 19.05.10R: OMG! Ik zit op zolder met een vermoeide kop en slecht licht! Ik ga ‘s ff kijken of er wat van te maken valt…

Renata heft het glas op #dncp

R: Nou, dat was wel heel erg a la #dncp he? Jemig, ik ga dit toch erg missen horen! Dankjewel Marije, voor alle uren inspiratie! En de gezelligheid en vriendschap :-)

M: Joh we gaan gewoon op zoek naar andere plekken om nog meer samen te doen! En jij ook heel erg bedankt, voor je kennis, kritische scherpte, heldere insteek, poeh dat ga IK nou missen. Ik heb laatst een essay geschreven zonder jou, dat kostte echt bakken met tijd, haha!

 R: Oh, dat is lief :-) En dan ben ik nu als afsluiting toch wel heel erg benieuwd wat onze mede #dncp-ers meenemen van onze zoektocht van de afgelopen jaren? Ik zou het echt onwijs op prijs stellen als jullie ‘dat ene inzicht’ delen via een reactie op deze blog of Twitter met #dncp!

 M: Hebben we ook aan onze afsluiting nog iets, als clubje nieuwe communicatieprofessionals :) En hoe gaan we onszelf nou noemen, Renaat? Nou ja, daar mogen ook suggesties voor komen :)

THE END

7 reacties op “Dag lieve allemaal …

  1. Nou moe! Moeten we jullie nu gaan missen? Wat jammer. Vooral omdat ik jullie zag als partners in ‘crime’. Want jullie raakten met jullie inzichten precies de pijnpunten van mijn frustraties. Maar er waren ook veel spannende ideeën die verder gingen dan waar ik was. Van die artikelen die me stimuleerden, uitdaagden en blij maakten. Nu hoefde ik niet meer alleen op mijn stokpaardjes te rijden. Ik kon mijn collega’s laten zien dat er meer mensen waren die dachten zoals ik dacht. En niet zomaar de eersten de besten!

    Jullie hebben mijn collega’s aangestoken. Resultaat? Gemeente Gouda heeft geen afdeling Communicatie meer. En de communicatieadviseurs zijn communitymanager en communicatiecoach geworden. De organisatie in zijn geheel is aan het kantelen. De frontoffice is nu een volwaardig portaal en de rest van de organisatie zet zich in om hen namens de organisatie dienst te kunnen laten verlenen. En die dienstverlening wordt afgestemd op de behoefte van de klant omdat we nu luisteren. Een heel spannende tijd! Mede mogelijk gemaakt door en geinspireerd op jullie zoektocht.

    Dank jullie wel. En keep up The Good Work! Groet, Wendy.

  2. Wow Wendy! Van zo’n groot compliment kan ik alleen maar even stil zijn … dankjewel!

    Het mooie is de beweging die is ontstaan. Want de kanteling die jij beschrijft maakt het voor ons en anderen weer mogelijk te laten zien dat het echt anders kan. Het is knap dat jullie gemeente daar concreet handen en voeten aan heeft gegeven.

    Enne… we hopen dat de community die is ontstaan rond #dncp gewoon verder gaat met elkaar inspireren, ideeën en praktijkervaringen uitwisselen! En Marije en ik gaan natuurlijk door met wat we altijd al deden, alleen zoeken we daar nu andere vormen en verbindingen in. Maar uitgekeken op of uitgepraat over ons vak zijn we nog lang niet hoor!

  3. Bedankt voor jullie inspirerende en heldere bijdrage aan het vak! Als geen ander zijn jullie in staat om de verbinding te maken tussen de theorie van nu en de dagelijkse praktijk. Jullie strijdbaarheid en frisse kijk op het vak hebben bij de #dncp-deelnemers het vuur weer aangewakkerd. En dat laten we nu niet meer doven. Zo’n mini-revolutie verdient wat mij betreft wel een plekje in de geschiedenis-apps (of heel misschien nog een geschiedenisboek :-) Al het beste en zeker weten tot ziens!

  4. Jammer dat jullie ermee stoppen. Jullie hebben me erg geïnspireerd door de leuke chats en de twee bijeenkomsten waarbij ik aanwezig was. Iedere bijeenkomst en chat zette me weer aan het denken over ons vak en de vele veranderingen die daarin optreden. We hebben een ongelooflijk leuk vak. Dat ben ik door jullie weer in gaan zien. Bovendien zijn jullie met jullie enthousiasme en kennis in staat om mensen aan je te binden. Dat is knap en mooi om te zien.
    Dank voor de inspiratie!

  5. Hi Jolanda, je snapt natuurlijk dat door dit soort lieve reacties Marije en ik bijna weer zouden beginnen ;-) Maar zonder dollen: erg bedankt voor je reactie. Ik vind het vooral fijn om te lezen dat je het plezier in ons vak hebt terug gevonden. Dat is wat #dncp mij persoonlijk ook heeft gebracht!